افغانستان سرزمین کثیرالاقوام است و درآن اقوام مختلف با داشتن زبان، سنن، رسوم، عنعنات و در مجموع با فرهنگ متمایز از یکدیگردر کنار هم زندگی می نمایند و بقول بعضی از تاریخ دانان ، درین سرزمین 32 قوم زیست می نماید. قانون اساسی دوره جمهوریت نام های تعدادی از اقوام ساکن کشور را به ترتیب ارقام نفوس در ماده چهارم این قانون طور ذیل: ” پشتون، تاجک، هزاره، ازبک، ترکمن ، بلوچ، پشه یی، نورستانی، ایماق، عرب، قرغیز، قزلباش، گوجر، براهوی و سایر اقوام میباشد ” یاد آور شده است. ( ماده 4 قانون اساسی 1382 هجری خورشیدی ).

حالا سوال اساسی اینست که آیا در طول تاریخ معاصر افغانستان و بخصوص در چند دهه اخیر،    همه ی اقوام ساکن این جغرافیا در زندگی سیاسی – اجتماعی با هم در تعامل بوده اند و حاکمان در برخورد سیاسی در قضیه اقوام طور متعادل عدالت ملی را درنظر گرفته اند؟

موضوع قومیت در افغانستان یکی از مسایل مهم، بنیادی و جدی سیاسی – اجتماعی میباشد، نا دیده گرفته شدن این پدیده وعدم رسیدگی به چالشهای تعارض قومی، بدون یافتن راه های حل مناسب و متعادل به مسایل قومیت، مشکلات سیاسی – اجتماعی در کشوربدون اشتراک و سهمگیری همه ی اقوام باشنده این کشور امکان پذیر بنظر نمیرسد.

همه میدانیم ساختارقدرت جدید در افغانستان، در اجلاس بن (قوس 1380 خورشیدی)، بر اساس قومیت بنا گذاشته شد که بخاطر پایان بخشیدن به جنگ و منازعات که چندین دهه در افغانستان و ایجاد دولت موقت، نمایندگانی از قوم پشتون، تاجک، هزاره و ازبک به این اجلاس دعوت شدند و این درحالیست که در پهلوی این چهار قوم که بظاهر خویشرا ” اقوام بزرگ افغانستان!؟ ” می نامند، و در اجلاس متذکره جای یک قوم ملیونی دیگر بنام ” ترکمنها ” خالی مانده ونماینده آنان غایب بود. عدم دعوت نماینده اقوام بزرگ دیگر چون ترکمنها ” اشتباه محض جامعه جهانی ” تلقی شده و ترکمنهای افغانستان در جریان برگزاری اجلاس ” بن “، عملاً نسبت نا دیده گرفتi شدن حقوق شان ازجانب جامعه جهانی و عدم دعوت نماینده ترکمنها به این اجلاس، هم در داخل و هم بیرون از کشور صدای اعتراض را بلند کردند. هرچند به اعتراض ترکمنها در آنوقت ترتیب اثر داده نشد؛ ولی این برخورد نا مناسب جامعه جهانی زمینه سازایجاد شورای قومی تحت نام ” شورای صلح و همبستگی ترکمن های افغانستان ” که هدف عمده و اساسی آن انسجام امور ترکمنهای افغانستان میباشد، انجامید و این شورا تا اکنون بفعالیت های قومی و اجتماعی خود ادامه میدهد.

به باوربعضی ها دوره جمهوریت که به اصطلاح بنام دوره طلایی، تجلی دموکراسی و آزادی از آن یاد میگردد، تعدادی از روزمندان و جنگ سالاران اشتراک کننده در اجلاس ” بن ” بشکلی از اشکال با کسب مشروعیت ازین اجلاس، قدرت سیاسی را در کشور غصب نموده و به اریکه قدرت تکیه نمودند و طی دو دهه از امداد سخاوتمندانه کشورهای جهان سواستفاده بعمل آورده صاحب سرمایه های ملیونی و ملیاردی ” باد آورده ” گردیدند. این حاکمان زورمند با استفاده زور و خشونت، زمینه تفاهم ملی و همدیگر پذیری را محدود ساخته و جلو توسعه و انکشاف کشور را نیز گرفتند و درعین وقت ازایجاد حاکمیت ملی با پایه های وسیع با اشترک همه ی اقوام ساکن کشوربرمبنای عدالت ملی و همدیگر پذیری جلوگیری نمودند و در نتیجه، این حرص و جاه طلبی، این عده افراد باعث عدم استقرار حاکمیت ملی و مردمی گردید و بلاخره این تفوق طلبی ها وافزون خواهی های قومی عده یی از حاکمان باعث سقوط جمهوریت شد.

اینک با در نظرداشت وقوع تحولات غیرمنتظره و پرشس برانگیز درین چند سال واپسین و وضعیت نا بسامان کشور، گروهی از اشخاص بشمول شخصیت های آکادمیک، بزرگان، فعالان جامعه مدنی، نماینده گان سکتور خصوصي، جوانان تعلیم یافته ، نیکنام و دلسوز، در عین وقت مستقل ( اعم از زن و مرد) که هیچگونه سوابق در جرائم و جنایات بشری سهم نداشتند را واداشت، با درک رسالت تاریخی و مسئولیت ملی خویش، تصمیم به ایجاد حزبی به نام «حزب عدالت ملی افغانستان» بگیرند. این تصمیم، برای تحقق همدیگر پذیری و تامین عدالت ملی در بین اقوام ساکن کشورو همچنان در راستای بیرون رفت از چالشهای کنونی و رفع مصائب ملی، به منظور بنای سرنوشت نسلهای آینده کشورگرفته شده است.

این حزب جهت تامین حقوق سیاسی ، اجتماعی ورشد فرهنگی اقوام محروم و عقب نگهداشته شده مبارزه میکند و ‌دربرابر تبعیض ایستادگی مینماید و درزدودن بحرانهای عمیق سیاسی، اجتماعی و فرهنگی که بیش از چهار دهه دامنگیر اقوام ساکن افغانستان بوده است، کوشش میکند که مؤثر واقع شود. 

اهداف کلی:

حزب به بررسی مشکلات سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی موجوده اقوام محروم و عقب نگهداشته شده پرداخته و ریشه های آن را در تفاوتهای تاریخی فرهنگها از یکطرف و از جانب دیگربرخورد تبعیض آمیز حکومتها در طول تاریخ، به ویژه در چهار دهه اخیر، در تأمین عدالت ملی جستجو نموده و راه حل های مناسب و ممکن را پیشنهاد میکند.

ایجاد حکومت همه شمول ، فراگیر و منتخب بر مبنای صداقت و با رعایت اصل شایسته سالاری، که عدالت ملی دران رعایت گردد، از جملهء اهداف کلیدی این حزب میباشد .اعضای این حزب به دنبال رفع تبعیض قومی، مذهبی و سمتی و تأمین عدالت ملی و برابری در کشور هستند، به گونه ییکه هر شهروند با احساس مالکیت در آن احساس کند. بدین ترتیب، شگافهای قومی، مذهبی و سمتی که در طول زمان ایجاد شده، محو گردد و هر شهروند افغانستان با داشتن حق مساوی در احیای ویرانی های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی مشارکت کند و با این رویکرد میتوان زخم های عمیق وطن عزیز ما را درمان کرد.

جهت تحقق همدیگر پذیری و تامین عدالت، بر این باوریم:

حزب موازین و ارزشهای انسانی، اسلامی و مدنی را در دستور کار قرار میدهد و خواستارتامین عدالت اجتماعی و اقتصادی بر اساس اصل تساوی حقوق در بین همه اقوام میباشد. همچنین حفظ تمامیت ارضی کشور، حمایت از صلح پایدار و دائمی باید در اولویت کاری دولت باشد، میداند و از سوی دیگر، پرهیز از حکومتهای قوم محور و جلوگیری از انواع جنگ و نزاع های نامشروع و تفوق طلبی  قومی امری را ضروری میداند.

مشروعیت حاکمیت از طریق انتخابات آزاد و مبتنی بر اصول مردم سالاری، تأمین حقوق شهروندان بر اساس قانون اساسی و پذیرش تنوع فکری، سیاسی و مذهبی با در نظر داشت منافع ملی، از دیگر اصول کلیدی این حزب است.بکار گماری والی های ولایات و شاروال ها از طریق انتخابات و بر مبنای قانون صورت گیرد. آزادی بیان و مطبوعات نیز باید رعایت گردد .همچنین، ارج گذاری به تخصص، تعهد، تجربه و صداقت در همه سطوح باید به عنوان یک معیار اساسی در نظر گرفته شود.

حزب عدالت ملی موارد زیر را در دستورکار خود قرارداده و غرض تحقق آن تلاش مینماید:

• تنظیم و پیشبرد فعالیت های حزبی در چهار چوب قانون اساسی؛
• دفاع از دین مقدس اسلام و دموکراسی؛
• کوشش در جهت ایجاد پلورالیزم و کثرت گرایی سیاسی؛
• تشویق شهروندان براشتراک در امورسیاسی از طریق احزاب؛
• دفاع از حقوق اساسی شهروندان از هر قوم و مذهب؛
• کوشش برایجاد همبستگی و همدلی میان اقوام در کشور؛
• کوشش برایجاد همبستگی ملی ( برلیک ) برپایه منافع ملی؛
• تلاش برای ایجاد زمینه مشارکت همه اقوام در عرصه های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، علمی و…؛
• تلاش بر ایجاد همزیستی و دوستی میان اقوام ساکن در کشور؛
• پشتیبانی از حقوق شهروندان در برگزاری اجتماعات و آزادی بیان در جامعه؛
• پشتیبانی از حضورو مشارکت زنان و جوانان در عرصه های سیاسی, اقتصادی و اجتماعی؛
• کمک به ایجاد ثبات اقتصادی و انکشاف متوازن درکشور وبه خصوص درمناطق دور افتاده؛
• تشویق وجلب همکاری مردم محل برای حفظ صلح درمحلات؛
• تلاش در راستای ایجاد شورا های محلی که شامل متنفذین ، نخبگان ، زنان ، جوانان و …؛
• .همکاری و حمایت از تطبیق برنامه های رشد تعلیم و تربیه ، مبارزه برعلیه هرگونه فساد و خرافات با ادارات؛
• تلاش برای ایجاد همگرایی سیاسی میان نخبگان فکری اقوام مختلف؛
• استفاده از ظرفیت‌های اقشار مختلف جامعه، از جمله جامعه مدنی، فعالان حقوق بشر، حقوق زن، برای ایجاد جامعه مرفه؛
• ترویج عدالت ملی ، اجتماعی و اقتصادی و مبارزه بخاطر کاهش فقردرجامعه؛
• تقویت مشارکت زنان و جوانان در تصمیم‌گیری‌های محلی؛
• توجه به ارتقای کیفیت تعلیم و تربیه درسطح کشور بخصوص دربین جوامع دور افتاده و محروم؛
• کوشش بخاطر حفظ و تقویت ديپارتمنت های زبان و ادبیات زبان های رسمی سوم در پوهنتون های کشور.

در عرصه اقتصاد، بر آنیم و برای تحقق اهداف زیر تلاش میکنیم:

• جلب مشارکت همه اقوام در همه ی امور( منجمله تورکمنها و اوام دیگر) درسطح ملی وبین المللی؛
• ایجاد شرایط مناسب کاری؛ مبارزه خستگی ناپذیر برای تأمین مصونیت شغلی؛
• تلاش برای جلوگیری از مهاجرتهای دسته جمعی ایجاد زمینه کار به منظور توسعه و پیشرفت؛
• مطالعه عوامل پایین بودن عاید سرانه و یافتن راهکارهای مؤثر برای افزایش آن؛
• توجه به توسعه صنعت قالین به عنوان یکی از مهمترین منابع عایداتی و فرهنگی کشور؛
• توجه جدی به رشد زراعت و دامداری، به عنوان پایه های اساسی اقتصاد ملی وتأمین امنیت غذایی؛
• جذب گردشگران و توسعه صنعت توریزم به عنوان یک منبع مهم درآمد و ایجاد اشتغال؛
• حمایت ازافراد و گروه های ایجادگردرافغانستان به ویژه درزمینه های اقتصادی واجتماعی؛
• شناسایی و بهره برداری از منابع عایداتی جدید به منظور تنوع بخشی به اقتصاد.؛
• مبارزه بی امان علیه فساد در ادارات دولتی که مانع پیشرفت و رشد پایدار کشور میشود؛
• توزیع عادلانه ثروت، عاید و مطالعه راههای مؤثر برای خروج از بحرانهای بزرگ اقتصادی که کشور ما را درگیر کرده است.

در عرصه فرهنگ، اهداف زیر در نظر گرفته شده است:

• تشویق اقوام به اخذ تذکره شهروندی در تمامی سطوح به منظور تقویت هویت ملی؛
• ترغیب خانواده ها که اجازه شمولیت اعم از پسر و دختر، در مکاتب و مراکز آموزشی بدهند؛
• حمایت از تدریس زبان های سوم رسمی درمکاتب بسویه ملی و محلی، به منظور حفظ زبان و فرهنگ اقوام ساکن کشور؛
• ارتقای فرهنگ، سنن و رسوم محلی به عنوان بخشی از هویت ملی؛
• تأکید بر تساوی حقوق زن و مرد؛
• سعی و تلاش برای ارتقای تخصص و دانش در جامعه؛
• مبارزه برای پایان دادن به خشونت های فزیکی و ترویج فرهنگ صلح و همزیستی در خانواده و جامعه؛
• استقرار حاکمیت قانون در فرهنگ جامعه و تأکید بر احترام به حقوق بشر؛
• ارتقای ارزشهای ملی و فرهنگی به عنوان راهی برای انسجام اجتماعی؛
• توجه یکسان به علوم دینی و عصری در مکاتب، به گونه ییکه یک متعلم به صورت همزمان با علوم دینی و موضوعات عصری آشنایی حاصل نماید؛
• طرح برنامه های منظم جهت ارتقای سطح فهم از قرآن مجید و ترویج ارزشهای اسلامی و مدنی به منظور جلوگیری از فرهنگ خشونت و گسترش قرائت های تندرو و سایر مظالم در خانواده ها و مدارس؛

با اجرای این برنامه ها، امیدواریم به ترویج فرهنگ سالم و پویا، بهبود سطح آموزش و آگاهی در جامعه دست یابیم.

درعرصه تشکیل حکومت فراگیر ملی:

یکی از اهداف و آرزوهای دیرینه مردم افغانستان ( به ویژه اقوام محروم ) ، تأسیس حکومتی با پایه های وسیع و فراگیر است. ما صادقانه از کمک و مساعدت کشورهای منطقه و جامعه جهانی استقبال میکنیم و امیدواریم که آنان در این راستا به مردم افغانستان از خلوص نیت یاری رسانند.

در این زمینه، اعضای حزب باورمند است که جامعه جهانی افغانستان را ازانزوا کنونی خارج نموده ودرتشکیل یک حکومت همه شمول به صورت واقعی کمک نمایند و برای ایجاد حکومت همه شمول  در افغانستان ازتجربیات خویش به حاکمان افغانستان مشوره دهند. 

برعلاوه ، برای برپایی حکومت همه شمول ضروری است که یک کمیته ملی دراین راستا از میان نخبگان و شخصیتهای تأثیرگذار که سوابق  در جرائم و جنایات بشری نداشته و درطول چهاردهه جنگ به طور مستقیم درگیر نبوده باشند ، تشکیل گردد .این کمیته باید به منظور ایجاد حکومت همه شمول و برقراری آرامش در کشور به فعالیت بپردازد.

حکومت همه شمول بطور موقت برای مدت دو سال تعیین گردد و درین دو سال بالای تعدیل قانون اساسی و برنامه های استراتژیک بلند مدت، برای ایجاد حکومت انتخابی کار شود. با رویکار آمدن حکومت انتخابی، حکومت موقت لغو گردد.

سیاست خارجی

• احیای هویت ملی افغانستان؛
• کسب مشروعیت بین المللی؛
• ایجاد روابط مسالمت آمیز و حسن همجواری با کشور های همسایه، طبق منافع ملی؛
• احیای عضویت در سازمانهای منطقوی مانند سارک، ایکو و سازمان همکاری شانگهای؛
• احیای پروسه استانبول یا قلب آسیا؛
• احیای روابط دیپلماتیک با تمامی کشورها؛
• تعهد مجدد به سازمان ملل متحد در مورد رعایت اصول تمامی کنوانسیونهایی که افغانستان به آنها الحاق کرده است؛
• عدم مداخله در امور داخلی کشورها و جلوگیری از مداخلات آنها؛
• جلب کمکها و مساعدتهای جامعه بین المللی؛
• جلب و تشویق سرمایه گذاران خارجی برای سرمایه گذاری در داخل کشور؛

تشویق کشورهای همسایه و دوست به منظور اعطای بورسیه  های تحصیلی برای جوانان کشور میداند.

مشروعیت حاکمیت از طریق انتخابات آزاد و مبتنی بر اصول مردم سالاری، تأمین حقوق شهروندان بر اساس قانون اساسی و پذیرش تنوع فکری، سیاسی و مذهبی با در نظر داشت منافع ملی، از دیگر اصول کلیدی این حزب است.بکار گماری والی های ولایات و شاروال ها از طریق انتخابات و بر مبنای قانون صورت گیرد. آزادی بیان و مطبوعات نیز باید رعایت گردد .همچنین، ارج گذاری به تخصص، تعهد، تجربه و صداقت در همه سطوح باید به عنوان یک معیار اساسی در نظر گرفته شود.

حزب عدالت ملی موارد زیر را در دستورکار خود قرارداده و غرض تحقق آن تلاش مینماید:

• تنظیم و پیشبرد فعالیت های حزبی در چهار چوب قانون اساسی؛
• دفاع از دین مقدس اسلام و دموکراسی؛
• کوشش در جهت ایجاد پلورالیزم و کثرت گرایی سیاسی؛
• تشویق شهروندان براشتراک در امورسیاسی از طریق احزاب؛
• دفاع از حقوق اساسی شهروندان از هر قوم و مذهب؛
• کوشش برایجاد همبستگی و همدلی میان اقوام در کشور؛
• کوشش برایجاد همبستگی ملی ( برلیک ) برپایه منافع ملی؛
• تلاش برای ایجاد زمینه مشارکت همه اقوام در عرصه های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، علمی و…؛
• تلاش بر ایجاد همزیستی و دوستی میان اقوام ساکن در کشور؛
• پشتیبانی از حقوق شهروندان در برگزاری اجتماعات و آزادی بیان در جامعه؛
• پشتیبانی از حضورو مشارکت زنان و جوانان در عرصه های سیاسی, اقتصادی و اجتماعی؛
• کمک به ایجاد ثبات اقتصادی و انکشاف متوازن درکشور وبه خصوص درمناطق دور افتاده؛
• تشویق وجلب همکاری مردم محل برای حفظ صلح درمحلات؛
• تلاش در راستای ایجاد شورا های محلی که شامل متنفذین ، نخبگان ، زنان ، جوانان و …؛
• .همکاری و حمایت از تطبیق برنامه های رشد تعلیم و تربیه ، مبارزه برعلیه هرگونه فساد و خرافات با ادارات؛
• تلاش برای ایجاد همگرایی سیاسی میان نخبگان فکری اقوام مختلف؛
• استفاده از ظرفیت‌های اقشار مختلف جامعه، از جمله جامعه مدنی، فعالان حقوق بشر، حقوق زن، برای ایجاد جامعه مرفه؛
• ترویج عدالت ملی ، اجتماعی و اقتصادی و مبارزه بخاطر کاهش فقردرجامعه؛
• تقویت مشارکت زنان و جوانان در تصمیم‌گیری‌های محلی؛
• توجه به ارتقای کیفیت تعلیم و تربیه درسطح کشور بخصوص دربین جوامع دور افتاده و محروم؛
• کوشش بخاطر حفظ و تقویت ديپارتمنت های زبان و ادبیات زبان های رسمی سوم در پوهنتون های کشور.

در عرصه اقتصاد، بر آنیم و برای تحقق اهداف زیر تلاش میکنیم:

• جلب مشارکت همه اقوام در همه ی امور( منجمله تورکمنها و اوام دیگر) درسطح ملی وبین المللی؛
• ایجاد شرایط مناسب کاری؛ مبارزه خستگی ناپذیر برای تأمین مصونیت شغلی؛
• تلاش برای جلوگیری از مهاجرتهای دسته جمعی ایجاد زمینه کار به منظور توسعه و پیشرفت؛
• مطالعه عوامل پایین بودن عاید سرانه و یافتن راهکارهای مؤثر برای افزایش آن؛
• توجه به توسعه صنعت قالین به عنوان یکی از مهمترین منابع عایداتی و فرهنگی کشور؛
• توجه جدی به رشد زراعت و دامداری، به عنوان پایه های اساسی اقتصاد ملی وتأمین امنیت غذایی؛
• جذب گردشگران و توسعه صنعت توریزم به عنوان یک منبع مهم درآمد و ایجاد اشتغال؛
• حمایت ازافراد و گروه های ایجادگردرافغانستان به ویژه درزمینه های اقتصادی واجتماعی؛
• شناسایی و بهره برداری از منابع عایداتی جدید به منظور تنوع بخشی به اقتصاد.؛
• مبارزه بی امان علیه فساد در ادارات دولتی که مانع پیشرفت و رشد پایدار کشور میشود؛
• توزیع عادلانه ثروت، عاید و مطالعه راههای مؤثر برای خروج از بحرانهای بزرگ اقتصادی که کشور ما را درگیر کرده است.

در عرصه فرهنگ، اهداف زیر در نظر گرفته شده است:

• تشویق اقوام به اخذ تذکره شهروندی در تمامی سطوح به منظور تقویت هویت ملی؛
• ترغیب خانواده ها که اجازه شمولیت اعم از پسر و دختر، در مکاتب و مراکز آموزشی بدهند؛
• حمایت از تدریس زبان های سوم رسمی درمکاتب بسویه ملی و محلی، به منظور حفظ زبان و فرهنگ اقوام ساکن کشور؛
• ارتقای فرهنگ، سنن و رسوم محلی به عنوان بخشی از هویت ملی؛
• تأکید بر تساوی حقوق زن و مرد؛
• سعی و تلاش برای ارتقای تخصص و دانش در جامعه؛
• مبارزه برای پایان دادن به خشونت های فزیکی و ترویج فرهنگ صلح و همزیستی در خانواده و جامعه؛
• استقرار حاکمیت قانون در فرهنگ جامعه و تأکید بر احترام به حقوق بشر؛
• ارتقای ارزشهای ملی و فرهنگی به عنوان راهی برای انسجام اجتماعی؛
• توجه یکسان به علوم دینی و عصری در مکاتب، به گونه ییکه یک متعلم به صورت همزمان با علوم دینی و موضوعات عصری آشنایی حاصل نماید؛
• طرح برنامه های منظم جهت ارتقای سطح فهم از قرآن مجید و ترویج ارزشهای اسلامی و مدنی به منظور جلوگیری از فرهنگ خشونت و گسترش قرائت های تندرو و سایر مظالم در خانواده ها و مدارس؛

با اجرای این برنامه ها، امیدواریم به ترویج فرهنگ سالم و پویا، بهبود سطح آموزش و آگاهی در جامعه دست یابیم.

درعرصه تشکیل حکومت فراگیر ملی:

یکی از اهداف و آرزوهای دیرینه مردم افغانستان ( به ویژه اقوام محروم ) ، تأسیس حکومتی با پایه های وسیع و فراگیر است. ما صادقانه از کمک و مساعدت کشورهای منطقه و جامعه جهانی استقبال میکنیم و امیدواریم که آنان در این راستا به مردم افغانستان از خلوص نیت یاری رسانند.

در این زمینه، اعضای حزب باورمند است که جامعه جهانی افغانستان را ازانزوا کنونی خارج نموده ودرتشکیل یک حکومت همه شمول به صورت واقعی کمک نمایند و برای ایجاد حکومت همه شمول  در افغانستان ازتجربیات خویش به حاکمان افغانستان مشوره دهند. 

برعلاوه ، برای برپایی حکومت همه شمول ضروری است که یک کمیته ملی دراین راستا از میان نخبگان و شخصیتهای تأثیرگذار که سوابق  در جرائم و جنایات بشری نداشته و درطول چهاردهه جنگ به طور مستقیم درگیر نبوده باشند ، تشکیل گردد .این کمیته باید به منظور ایجاد حکومت همه شمول و برقراری آرامش در کشور به فعالیت بپردازد.

حکومت همه شمول بطور موقت برای مدت دو سال تعیین گردد و درین دو سال بالای تعدیل قانون اساسی و برنامه های استراتژیک بلند مدت، برای ایجاد حکومت انتخابی کار شود. با رویکار آمدن حکومت انتخابی، حکومت موقت لغو گردد.